Megalit z Borkowo. Apendyks

 Borkowo 23.08.2015. Skan z negatywu 135 (L.S)

Dwa dni temu, nasz post (sprzed czterech lat) o Borkowie, zacytowany został przez Czesława Białczyńskiego na jego blogu 'białczyński'. Dziękuję!

Latem ubiegłego roku pojechaliśmy ponownie do Borkowa w gminie Malechowo, o ile okoliczne drogi zastaliśmy w znacznie lepszym stanie niż w 2011 r., to teren rezerwatu wyglądał jakby sołtys i mieszkańcy Borkowa zapomnieli jaki skarb posiadają. Po drewnianym płocie otaczającym megalit i grobowiec nie było już śladu. Szkoda bo lepsze jest jakiekolwiek zabezpieczenie niż żadne.
Borkowo nie jest już, jak przed kilku laty, miejscem znanym jedynie archeologom i miłośnikom. Wiadomości zebrane zostały na stronie Borkowo (megality Borkowo).

Dolmen z Borkowa 23.08.2015. Nokiografie x3 W. S.

Dolmen z Borkowa pochodzi z III tysiąclecia p.n.e. i jest śladem wierzeń religijnych dawnych kultur, nekropolią z okresu Kultury Pucharów Lejkowatych. Megalit badali archeolodzy niemieccy w roku 1934 i w 1939. Znaleziska z Borkowa były przechowywane w Heimatmuseum w Darłowie, ale po wojnie zabrano je do Koszalina. W czasie przedwojennych badań zrekonstruowano skrzynie potężnego grobowca. Komora grobowa składa się z 12 olbrzymich głazów narzutowych przykrytych 4 głazami stanowiącymi strop. Mógł tu być grobowiec dostojnika czy kapłana i także miejsce kultowe. W grobowcu tym składano wielokrotnie prochy zmarłych uprzątając poprzednie pochowki pod ściany komory przez ok. 1000 lat.

Borkowo 23.08.2015. Skany z negatywu 135 (L.S)

W Borkowie znajdują się również dwa grobowce bezkomorowe, które są kolejną formą grobów megalitycznych, budowanych na Pomorzu w III w. p.n.e. Grzebano w nich wielu zmarłych. Posiadają prostokątny kształt wydłużonego nasypu ziemnego z obstawą kamienną. Wysokość nasypu mogła sięgać od 1 do 4 m. W jednym z takich grobowców archeolodzy niemieccy znaleźli fragmenty naczyń pucharów lejkowych. Najbardziej znane dolmeny znajdują się we Francji w Poiters, Carnac, Kermerio i w Anglii w Stonehenge, Avebury, Arran, Szkocji Stenness, na wyspach Orkadach i Hebrydach - Callanish. Neolityczne budowle stawiane z kamieni lub usypane z ziemi mogły stworzyć tylko w duże i dobrze zorganizowane grupy ludzkie. Wielu archeologów uważa, że w społecznościach stawiających megality doszło już do ukształtowania się plemiennej struktury społecznej opartej na władzy wodzowskiej, wspieranej przez starszyznę plemienną, której podlegała reszta grupy. Potężne budowle, stanowiły symbol jedności ideowej i etnicznej oraz siły i znaczenia plemienia. Na ziemiach polskich, do naszych czasów zachowało się niewiele megalitów,  gdyż głównie w czasach nowożytnych rozbierano je, a kamienie używano do budowy kościołów, dworów, dróg. Takie miejsca jak Borkowo czy Dolina Łupawy powinny być otoczone szczególną ochroną przez państwo, bo to nasza przeszłość i najdawniejsze dziedzictwo. Gdybyśmy mogli to dokładnie zbadać, okazało by się, że nasi najdawniejsi przodkowie zawsze tutaj byli, co najmniej od młodszej epoki kamiennej i niewiele na przestrzeni tysiącleci się przemieszczali za to mieszali się z przybyszami ze wszystkich stron świata.

Bezpośrednie otoczenie cmentarzyska. Borkowo 23.08.2015. Skan z negatywu 135 (LS)

Bezpośrednie otoczenie dolmenu z Borkowa 23.08.2015. Nokiografie x3 W. S.

Kurhany kujawskie (cz. 2). WIETRZYCHOWICE

     Kurhany w Wietrzychowicach są najlepiej odrestaurowane i utrzymane. Znajdują się kilka kilometrów na wschód od Izbicy Kujawskiej.

Wietrzychowicką nekropolię tworzy 5 grobów o charakterystycznym kształcie. Najwyższe są one od czoła - do 3 metrów i po kilku metrach znacznie i wyraźnie się obniżają i zwężają w wąskie liczące 100 metrów "ogony". U wszystkich jest  przerwa-obniżenie w środku ściany czołowej. Mogło tu być wejście do komory grobowej.  Być może znajdowała się tam konstrukcja drewniana, która nie dotrwała do naszych czasów… 

Tutejsze kurhany świadczą o tym jak wielkiego nakładu pracy i sprawnej organizacji wymagało zbudowanie potężnych nasypów ziemnych ale również o  istnieniu silnej więzi plemiennej i zróżnicowaniu społecznym lub istnieniu władców plemiennych. Ludzie neolitu musieli być też niezłymi inżynierami, aby zbudować konstrukcje, które miały przetrwać tysiące lat.

Podobnie jak lepiej rozpoznani - mieszkańcy starożytnego Egiptu - kujawscy rolnicy i pasterze musieli głęboko wierzyć życie pozagrobowe. Wyposażenie zmarłego w drogę pośmiertną było jednak dużo skromniejsze niż w egipskich piramidach. Archeolodzy znaleźli w kurhanach jedynie naczynia i łyżki gliniane, zabytki z krzemienia, w tym groty do strzał, siekiery oraz topory bojowe.  Cmentarzysko megalityczne w Wietrzychowicach badali W latach 1935 i 1966-1974 profesorowie: Konrad Jażdżewski i Stanisław Madajski.

    Niewiele wiemy o kulturach megalitycznych, które istniały i rozwijały się na Kujawach i Pomorzu tysiące lat temu. Zabytków jest niewiele, do naszych czasów przetrwały tylko te najpotężniejsze, jak "kujawskie piramidy". O życiu codziennym, pracy, wierzeniach domniemywać możemy jedynie z niewielu skromnych artefaktów. Tamte zamierzchłe czasy są dzisiaj doskonałą pożywką dla autorów fantasy i twórców światów historii alternatywnej. W takich miejscach jak rezerwat w Wietrzychowicach trzeba by koniecznie, aby dotknąć pradziejów tej ziemi. 5000 lat zanim nim powstało państwo Polan inni ludzie - niekoniecznie nasi przodkowie - żyli i umierali tutaj, i wcale nie były to kultury prymitywne.  (c.d.n.)

Koniec wieńczy dzieło

Zaproszenie na wernisaż

MOC KAMIENI

 

Udało się mi się wreszcie doprowadzić przedsięwzięcie do końca. Efekt będzie można zobaczyć już 19.06.2011. Projekt z założenia był a fotograficzny, niekomercyjny, może niepotrzebny, ale MUSIAŁEM to zrobić.

Moc Kamieni to fotografie kamiennych kręgów na Pomorzu (Grzybnica, Odry, Węsiory, Leśno) z lat 2005-2011. Są to tradycyjne zdjęcia wykonane, w archaicznym dzisiaj, procesie żelatynowo-srebrowym na papierze barytowym. Na wystawie będzie ok. 25 prac w formacie 30x40 cm. Jeśli zdążę zmontować to wystawie towarzyszyć będzie krótki film z kręgów. Jeśli nie to dołączę do następnej prezentacji...

Wernisaż wystawy odbedzie się 19.06.2011, godz. 19:30 w Galerii  Miejskiego Domu Kultury, ul. Kościuszki 55. Wystawa towarzyszyć będzie festiwalowi AURA, Wągrowiec 2011 r.

Czynna będzie od 19 do 28 czerwca 2011 r.

Zapraszam serdecznie - Autor.

Poniżej tekst o kamiennych kręgach, który znajdzie się w folderze. Tekst jest kompilacją informacji znalezionych na stronach www. poświęconych kamiennym kręgom, w książkach Leszka Mateli i z własnego doświadczenia.

__ Kamienne kręgi albo kromlechy to obiekty składające się z kilkunastu kamiennych stel ustawionych na obwodzie koła, czasem również z kamieniami w środku okręgu... Do najbardziej znanych należy Stonehenge w Anglii. Na polskim Pomorzu takich miejsc jest wiele i są one charakterystycznymi i tajemniczymi świadkami prahistorii tego regionu.. Dopiero od kilku lat kręgi wykorzystywane są jako elementy promocji niezbyt bogatych Kaszub. Ostatnim przykładem jest okazały krąg ustawiony na nowym rondzie w Czersku. Choć kręgi zwykle znajdują się w środku lasów, nietrudno do nich trafić, bo trasy są dobrze oznakowane.

W baśniach kaszubskich, kręgi są pozostałością po zamieszkujących niegdyś tutaj stolemach, którzy w tych miejscach sprawowali narady i sądy, a podjęte decyzje upamiętniali ustawionymi kamieniami. Archeolodzy stwierdzili, że owe kamienie postawili na swoich cmentarzyskach Goci - germański lud przybyły ze Skandynawii, którzy pozostawili tu materialne ślady określane jako kultura wielbarska. Ale wiek radiestezyjny kręgów szacowany jest od 2 tys. do 8 tys. lat p.n.e., tj. na czas budowy piramid w Egipcie i wcześniej... Kiedy w I-III w. n.e na Kaszuby przybyli Goci, zastali tu miejsca otoczone szczególną czcią, przez żyjące tu wcześniej ludy, i wyznaczone właśnie przez ustawione tam kręgi z kamieni. Uznali te święte miejsca za doskonałe na cmentarzyska dla swoich zmarłych.

Pomorskim kromlechom przypisuje się znaczenie analogiczne jak znanym ze Skandynawii tingom - miejscem plemiennych narad i obrzędów religijnych. Goci na Pomorzu zwoływali tu wiece  i grzebali zmarłych w przez około 150 lat, a więc w ciągu życia prawie pięciu pokoleń,  od schyłku I do końca II wieku. W III - IV w.  powędrowali nad Morze Czarne, a następnie uciekając przed Hunami przybyli w obręb Cesarstwa Rzymskiego, osiedlając się na płw. Apenińskim (Ostrogoci) i Iberyskim (Wizygoci). Kto więc i w jakim celu postawił tutaj kamienne kręgi?

Dla wielbicieli wiedzy tajemnej kromlechy są dawnymi obserwatoriami astronomicznymi i skupiskami energii. Częste jest przypisywanie powstania kręgów „starożytnym astronautom” Według tych teorii wszystkie megality są ze sobą połączone w zaawansowany system maszyn. Podobne kręgi odkryto m.in. w Afryce, w Europie (Skandynawia) oraz na Antarktydzie.

W sąsiedztwie kręgów często układano nagrobne bruki kamienne i kurhany, będące świadectwem pamięci o pochowanych tam przodkach. „Kult zmarłych przodków stwarzał atmosferę miru wiecowego i skłaniał do pokojowego rozstrzygnięcia sporów i ogłaszania wyroków”. Osoby wrażliwe na energie subtelne twierdzą, że wnętrze kręgów emanuje wspaniałą energią uzdrawiającą dla człowieka i zwiększającą energię życiową. Z ich energetycznym oddziaływaniem związanych jest wiele legend oraz mitów. Podobno Kamienne Kręgi mają własną duszę, a ich emanacje potrafią przeniknąć ludzki organizm. Inny niż wszystkie jest  kromlech w Leśnie, niespełna 20 km od Odr. Największy tutejszy kurhan o 26-metrowej średnicy,  jest równocześnie kręgiem kamiennym ze stelą o cechach antropomorficznych, ustawioną na jego szczycie. Otaczanie kurhanów kamiennymi wieńcami mogło wyrażać silną więź duchową społeczności ze zmarłymi przodkami, którzy w ten sposób byli zawsze obecni w życiu wspólnoty.Niezwykle cenną i unikatową wartością rezerwatów „Kręgi Kamienne" są niezwykle rzadko spotykane mchy i porosty. Jedne z nich mają postać szarych, żółtawych lub brązowych listkowatych rozet pokrywających niemal całkowicie górną powierzchnię wielu głazów. Inne to ciemne, szarawe lub żółtawe skupienia „skorupek” i „proszków". W samych Odrach stwierdzono ok. 85 gatunków, głównie naskalnych, z czego połowa jest typowa dla gór. Owe porosty, rosną niezwykle wolno - jeden milimetr na rok. Niektóre okazy, sądząc po ich wielkości, mogą mieć kilka albo wręcz kilkaset tysięcy lat. Są więc jedynymi „świadkami zamierzchłych czasów i kto wie, czy nie jedynymi, przed którymi kamienie nie mają żadnych tajemnic”.   

*kilka reprodukcji fotografii >>