poniedziałek, 21 grudnia 2015

Żyrardów, ostatnia sesja w 2015. Życzenia





Ostatnia moja sesja fotograficzna w 2015 r.  Z jednej strony mogę stwierdzić, że mam już materiał  na małą wystawę a z drugiej, że znużyło mnie fotografowanie tzw. obiektów. Najwyższy czas na na zmiany, odwrót od dokumentowania - czas na działania bardziej kreacyjne. Narzędzia pozostaną raczej te same, cyfra ciągle mnie zniechęca.




Druga moja wizyta w Żyrardowie, miała miejsce - podobnie jak rok wcześniejsza - 10 dnia listopada. Kościół znowu był zamknięty, już myślałem, że nie zobaczę słynnych witraży przypisywanych Mehofferowi ale po przerwie na kawę i kolejnej pętli wokół centrum Żyrardowa zorientowałem się, że w kościele odbywała się msza pogrzebowa. Legenda secesyjnych witraży nie kłamie, kwiaty polskie - wykonane zostały w pracowni Franciszka Białkowskiego, najprawdopodobniej według projektu Józefa Mehoffera - robią duże wrażenie. 
Świątynia (Kościół farny pw. Matki Bożej Pocieszenia) powstała w latach 1900 - 1903 z fundacji rodziny Sobańskich i Karola Dittricha. Zaprojektowana przez  Józefa Piusa Dziekońskiego, w stylu neogotyckim. Kościół wzorowany na bazylice w Kolonii (ośmiokrotnie pomniejszony), posiada dwie strzeliste, siedemdziesięciometrowe wieże. We wnętrzu znajdują się secesyjne witraże (kwiaty polskie), wykonane w pracowni Franciszka Białkowskiego, najprawdopodobniej według projektu Józefa Mehoffera. Wyposażenie kościoła utrzymane jest w stylu gotyckim. Obok znajduje się plebania z 1903 r. (za Industrialnym Mazowszem)
Po drugiej stronie rozległego placu, dokładnie naprzeciwko kościoła znajduje się Stara Przędzalnia zamieniona w świątynię konsumpcji i lofty.







Rok wcześniej zrezygnowałem z fotografowania rozległego placu JP2, tym razem zaopatrzony w roleja mogłem sobie na to pozwolić. Wokół placu znajduje się kilka niezwykle ciekawych obiektów wybudowanych z czerwonej cegły na pocz. XX wieku. Wśród nich Ochronka i Babiniec oraz Dom Ludowy.
Dom Ludowy im. Karola Dittricha tzw. „Ludowiec” - oddany został do użytku w 1913 r. Wybudowany z funduszy Karola Dittricha jr. Dzięki nietypowej bryle budynek stanowi ciekawy przykład architektury modernistycznej. Przy budowie obiektu zastosowano nowe materiały i rozwiązania konstrukcyjne - balkon widowni stanowi wewnętrzną obręcz nośną kopuły wykonaną z żelazobetonu. Pełnił funkcję domu kultury dla pracowników zakładów lniarskich. Posiadał salę widowiskową na 600 miejsc. Działały tu m.in.: amatorski teatr, towarzystwa śpiewacze („Echo” oraz „Lira”). (Za Industrialnym Mazowszem
c.d.n.



* * *




Na koniec Wszystkim obserwatorom i czytelnikom tego bloga 
składam najlepsze życzenia z okazji Świąt Bożego Narodzenia
i zbliżającego się nieuchronnie Nowego Roku.

Niechaj - jak pisał
Konstanty Ildefons Gałczyński -

Święta Bożego Narodzenia
będą Bliskością i Spokojem
a Nowy Rok
- dobrym czasem.
Aby wreszcie dokonała się, tak długo oczekiwana dobra zmiana.

..: RAPID :..

Notatki z prowincji. Jeszcze mniejszy obrazek

SC, 13.04. 2016 (skan) Jakub Dziewit w drugiej części swojej książki Aparaty i obrazy. W stron kulturowej historii fotografii ...

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Obserwatorzy